Water maken in de ijswoestijn

IJs is water. Sneeuw ook. Antarctica bestaat grotendeels uit water dat je kunt drinken. Met temperaturen ver onder 0°C, geen uitgebreid waterleidingnetwerk, geen hout waar je sneeuw of ijs op kunt verwarmen, kun je op Antarctica toch snel uitdrogen.

Antarctica heeft een ijsklimaat. Al het water is bevroren. Zelfs het water in de lucht bevriest en valt als miniscule sneeuwkorreltjes neer. De lucht is extreem droog, als in een hete woestijn. Op Antarctica heeft de mens per dag zeker vijf liter per persoon nodig voor de vochthuishouding en het wellen van de gevriesdroogde voeding.

Om vijf liter water te maken van sneeuw is een extra zonnepaneel van 25 kilo nodig. Een lichtere oplossing is een zonneboiler, zoals die ook in woningen gebruikt wordt. Op het dak van de Solar Voyager zijn vier zonnecollectoren geplaatst, vier buizen van ongeveer één kilo die tegen een stootje kunnen. Een optie waardoor er altijd nog water gemaakt kan worden als er door technische problemen met de zonnepanelen niet gereden kan worden. De verzamelde energie wordt gebruikt om sneeuw te smelten tot water en te verwarmen tot ongeveer 80°C. De boiler bestaat uit zo’n vijf meter gedraaide koperen leiding in een kunststoffen buis met een diameter van ongeveer 50 centimeter. Met nog wat technische snufjes kan de sneeuw gesmolten en verwarmd worden en stroomt er koud en warm water uit de kraan op Antarctica.

Met de vier zonnecollectoren kan meer dan de benodigde 10 liter water per dag gemaakt en verwarmd worden. Behalve voor vocht en voeding wordt dit gebruikt voor verwarming van de cockpit. En als er meer afstand is afgelegd dan de 100 kilometer per dag, kunnen de piloot en co-piloot tijdens een vrije middag zichzelf eens wassen met warm water in plaats van een koude sneeuwscrub. Ook lekker!